Kalenica w dużym stopniu przesądza o trwałości dachu - warto na to zwrócić uwagę i wcześniej przeanalizować różne możliwości jej wykonania!

irbis26.jpg (13633 bytes)            irbis15.jpg (14472 bytes)

Sposób realizacji kalenic kształtował się w zależności od dostępności materiałów na danym obszarze i tak:

Kalenica z perzu (Polska)- raczej już nie stosowana, choć spotkać ją można jeszcze na najstarszych budynkach pokrytych strzechą w Polsce. Jej zalety to dostępność materiału (jako chwastu wybieranego z wszelkich upraw polowych) oraz wyjątkowe właściwości - perz zapewniał doskonałą wentylację dachu: poskręcane, zdrewniałe kłącza pozwalały na cyrkulację powietrza i odprowadzanie nadmiaru pary wodnej, a w czasie opadów wchłaniały wodę gromadząc ją w łodygach na zapas, pęczniejąc i tym samym uszczelniając powierzchnię kalenicy.

kal_perz.jpg (16146 bytes)

Kalenica darniowa - trawiasta (Niemcy, okolice wyspy Sylt)
Podobnie jak przy kalenicy wrzosowej na izolację i podkład układa się darń. Kalenica darniowa wymaga profesjonalnego wykonania i podlega renowacji, co 10 lat. W celu utrzymania trawy w dobrej kondycji wskazane jest zraszanie jej za pomocą, zamontowanego na stałe, węża wodnego.

kal_darn.jpg (8563 bytes)

Kalenica z gontów (Polska) - zastąpiła, dawno temu, u bogatszych włościan kalenicę z perzu, zapewniając długowieczność tak pokrytego dachu. Połączone w odpowiedni sposób dwie połacie gontów zachodzących dołem na trzcinę zapewniały jednocześnie szczelność kalenicy, doskonałą wentylację i trwałość tak zwieńczonego pokrycia. Kalenice z gontów, dodatkowo zabezpieczone impregnacją przed ogniem, należą do rozwiązań, które spełniają wszystkie możliwe wymogi, zarówno historyczne, ekologiczne, wentylacji, szczelności jak i przeciwpożarowe. Tradycyjna polska kalenica jest jednym z ciekawszych rozwiązań praktykowanych w strzecharstwie na świecie. Kalenica drewniana jedynie pod względem bogactwa zdobień ustępuje kalenicy tkanej.

kal_ang1.jpg (45263 bytes)

Kalenica "tkana", tradycyjna kalenica Wielkiej Brytanii w kilku odmianach, powstała jako efekt wielowiekowego rozwijania technologii krycia strzechą. Stosowana jest do dzisiaj na zabytkowych, wiejskich siedzibach angielskiej arystokracji,  renesans zaś zawdzięcza dużej popularności w Stanach Zjednoczonych. Zasadniczą jej cechą jest rozwinięty do poziomu kunsztu artystycznego sposób zabezpieczania przed rozwiewaniem materiału, z którego wykonana jest sama kalenica, ale i okapu, obróbek kominów czy krawędzi dachu. Ze specjalnie przygotowanego materiału (wiklina, leszczyna) strzecharz tworzy niemal koronkowe wzory, które przede wszystkim mają za zadanie dociskać materiał użyty na pokrycie, tworzy przy okazji oryginalne zdobienie dachu. Trwałość kalenicy tkanej 5-20 lat w zależności od rodzaju warstw użytego materiału.

irbis80.jpg (11254 bytes)

 

Kalenice wrzosowe biorą swoją popularność z Niemiec. Na ostatnią warstwę trzciny, po ułożeniu dodatkowej warstwy mającej za zadanie odprowadzać na zewnątrz nadmiar wilgoci, układa się paroprzepuszczalną, wzmocnioną i odporną na przebicie papę a na nią wrzos, który dla zwiększenia trwałości obejmuje się siatką drobno oczkową. Coraz częściej też pod wrzosem rozściela się  włókno miedziane, które utleniając się powoli, chroni połać przed glonami, grzybami i bakteriami rozkładającymi materiał pokryciowy.

W ostatnich latach, z uwagi na większą trwałość,  kalenica wrzosowa nawet w Polsce zastępuje tradycyjną - słomianą, choć jest uzupełniana tradycyjnymi kozłami (często o wymyślnych kształtach). Kalenica wrzosowa podlega renowacji, co ok. 5-8 lat.

k_wrz_k.jpg (25119 bytes)

Kalenica trzcinowa (kraje śródziemnomorskie, Hiszpania, Italia, Afryka)
Tworzy ją, nałożona na ostatnią warstwę trzciny, ostra czapa ze stykających się górą, zszytych i przystrzyżonych odpowiednio snopków, ułożona w taki sposób, aby woda spływała wzdłuż źdźbeł, nie przedostając się pod pokrycie. Kalenica trzcinowa wytrzymuje do 25 lat.

kalen trzcin.jpg (11966 bytes)

irbis79.jpg (24593 bytes)

Kalenica słomiana, z kozłami z łupków dębowych (Duńska)
Wykonywana jest z warstwy wodorostów morskich i z słomy żytniej. Taką kalenicę (bez dodatkowego uszczelnienia) możemy wykonać na dachu pokrytym strzechą w systemie zamkniętym. Jej trwałość jest najkrótsza, ale zapewnia ona w zamian doskonałą wentylację dzięki sztywnym blaszkom wodorostów, między którymi bez przeszkód cyrkuluje powietrze. Zamiast trudno dostępnych wodorostów stosuje się też paroprzepuszczalną, wzmocnioną na przebicie papę, a pod słomę układa się włókno miedziane, które utleniając się powoli, chroni połać przed glonami, grzybami i bakteriami rozkładającymi materiał pokryciowy. Kalenicę taką należy ją odnawiać co ok. 5 lat

irbis06.jpg (9676 bytes)

Do zwieńczania tych kalenic stosowało się kozły, zwykle z łupanego dębu, dziś ciosane, lub rżnięte. Kozły, poza funkcją ozdobną, dociskają jednocześnie materiał użyty do wykonania kalenicy, zapobiegając jego rozwiewaniu, oraz wybieraniu przez ptactwo.

Kalenica ceramiczna (Holandia, Belgia)
Ostatnio coraz większą popularność zdobywają kalenice wykonane z gotowych elementów ceramicznych, których zastosowanie podnosi zdecydowanie trwałość dachu krytego strzechą jak i jego bezpieczeństwo! Kalenice z tego materiału tradycyjnie wykonuje się w Niderlandach i Belgii. Przy kalenicy ceramicznej pamiętać należy o zapewnieniu właściwej wentylacji dachu.

kal_cer.jpg (34139 bytes)

Kalenica miedziana
Najnowszym rozwiązaniem dotyczącym wykonywania kalenic są elementy wykonane z blachy miedzianej - właściwie wykonana kalenica miedziana nie sprawia żadnych problemów, nie wymaga żadnych prac konserwacyjnych przy kalenicy w trakcie całego czasu eksploatacji dachu i jest równie bezpieczna jak kalenica ceramiczna, a ponadto zmywane z powierzchni blachy tlenki zabezpieczają powierzchnię dachu przed nadmiernym rozwojem grzybów, mchów i glonów. Idealne rozwiązanie takiej kalenicy to zagięcie jej na ostro:

kal_mied.jpg (33287 bytes)

Stosowane też jest inne rozwiązanie, bardzo podobne w stylu do holenderskich gąsiorów ceramicznych. Należy pamiętać, iż dość duża powierzchnia elementów miedzianych może być przyczyną przedostawania się do gleby wokół budynku tlenków miedzi. Na dachu pokrytym trzciną nie instaluje się rynien i tlenki spłukiwane przez wody opadowe przedostają się bezpośrednio do gleby wokół budynku. W takim przypadku należy zapewnić sprawny system odprowadzania wód opadowych.

kal_miedz.jpg (7292 bytes)

 


Jeśli zdecydują się Państwo na pokrycie dachu strzechą
- prosimy o wcześniejsze uzgodnienie terminu - kontakt:

poczta elektroniczna:dział obsługi klienta
telefon/fax:    +48 713872071
telefon komórkowy: +48 501517490, tel. English +48
509831354

ZAPRASZAMY !